Suskunluğumun Sebebi

"Söylesem tesiri yok,sussam gönül razı değil.Çektiğim alamı bir ben bir de Allah'ım bilir."diyordu "Beyhude Gamlanma Divane Gönül"adlı gazalinde büyük şair Fuzuli.Onun sözünün üstüne söz söylemek ne hacet,bazen şarkı olarak dinleriz hüzünleniriz bu nağmeleri.

Bazen öyle anlar oluyor ki elin kolun bağlanıyor,kara bulutlar gibi sorunlar başına çöküyor ve tüm sinir sisteminiz eror veriyor,sabrediyorsunuz ancak sabretmek sadece susmakla olmuyor ve siz sustukça karşı taraf bundan güç alarak daha fazla üzerinize gelip sizi zorluyor."Bugün sessizliğimi koruyacağım."diyerek kendinize söz veriyorsunuz ancak sözünüzde duramıyorsunuz çünkü şu hadisi düşünüyorsunuz: "Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır." Konu haksızlık olunca Hz.Ali efendimizin şu sözleri aklınıza geliyor hemen:

"Haksızlık karşısında eğilmeyiniz; çünkü hakkınızla beraber şerefinizi de kaybedersiniz."

"Haklıysan korkma,hak seni korur."

Kimsenin arkasından konuşmayı sevmem,ne diyeceksem yüzüne derim;işten kovsalar da dövseler de hatta öldürseler bile çünkü söylemek istediklerinizi söyleyemediğiniz zaman onlar sizin için birer 'atık'haline dönüşüyor ve onun sancısını çekiyorsunuz.Küsenler olabilir,kırılanlar olabilir,tartışmalar yaşanabilir ama gerçekler acı da olsa herkesin duymasında fayda var bence,susmak kimi zaman doğru cevap olmayabilir.

İş yerinde birinci öncellik "iştir" arkadaşlık,dostluk ve akrabalık ilişkileri işin önüne geçmemelidir;geçerse ne olur iş yeri köy kahvelerine döner,her kafadan bir ses çıkar,disiplin ve verim sağlanamaz,kimin eli kimin cebinde belli olmaz.İş namustur ve asıl husus sorumluluktur.

"Beni en çok üzen bir konu var,herkes yaptığı işi neden tamamlamıyor,çalıştığı tezgahı neden temizlemiyor ve bulaşıkları yıkanması için neden kazana götürmüyor?"

Bütün ustaların bulunduğu bir ortamda söyledim bunu,suçlu ben oldum,kimse kimsenin hizmetçisi değildir,ekip çalışmasında güven olmadığı zaman başarı gerçekleştirilemez.Sorun belli:

*Şeflerin pasif tutumları.

*Maaşların düşük ve zamanında yatmaması.

*Vizyonsuz ve misyonsuz yöntemler.

*Kaliteli ve eğitimli personellerin yetersizliği.

*Disiplini sağlama konusundaki belirsizlikler.