Arya

Her öğünün tedavüldeki buyruğuydu

dağıtılacaktık kum misali

tepinip durduğunda müfrezeler göğsümüzde

morlar giydirdik iyimserliğimize

Ari

Arya`ydın

menevişlenirdin yazgımızın kıvrımlarında

orada gördüm

ıslak bir ışık vardı kanatlarında

inzivaya çekildiğin notlar

ve usanmadan üstüne kapanan sürgünlerle mimledin

alnı artık bizde lekeli

lanetlediğimiz bu yüzyılı

kudurgan küfür seansında

yaslanırdım pürüzsüz saflığına

korkuya kaygısız duldalarda

ilerledikçe borçlu kalırdım

ürküntüsüz bir yolculuktun içimde

yüreğinin kıskacında kaldı

aldatışa gazel okuyan dostluklar

bilinmez yerleri askılara kaldırdığın sefaların

açlığın beslendiği sicilinde

köreldi dişleri en suzani ezaların

erliğin amentusunda belgilerin görünmeden

kim diyebilir erken bir çığlıktın

duyulmayacak olan

K İ M? ! ! !

kara suların kıyısında çölle kelepçelenenler

bir geldi

pir gitti

kusuru kusursuzluktu dediler

köprüydü meyveye duran tazeliğin seherde

uğultulu tenhalıkta konuşmayı öğrettiğin volkanlar

uzanıyorsun şimdi

yönün yalnızlık`tır çarmıha gerilen

yüzünde....ebediyetle mumyalanmış bir huzur

uzanıyorsun....