Aşkın Bırakıp Bırakacağı

bahar sinmişti ilk aşkların bıraktığı mirası bize

şafak giysili ten gözlerimizde hüznün kehribarı

okşadıkça nergis kokan ten / ürperdi / gül koktu gece

içti hezâr aşk şarkısını / su yürüdü gecenin açgın gülüne

yürüdük birlikte şiirli göğün aşk kuşağını / dilimizde ağı tadı

ve aşkın bize bırakıp bırakacağı:

ıssız ve sızılı tenhâlarıydı...

bilmeliydiniz bunu oysa:

şimdi lâle ağlar hâle gözlerinizde hâlâ o gece

oysa biz

aşka boyun eğmiştik sadece...