Av Ve Avcı

-deniz'e-

geceleri kara çalan günler tüketiyorum yokluğunda

ben kuytuda pusuya yatmış yaralı hayvan

sen avcımsın tutkuyla arayan

var olmak ve zafer kime bahşedilmiş

zamanla öğreneceğiz

ne kadar da yakınsın

oysa

beklemekten yorgun düşüyorum

gittikçe büyüyor yaram

belki öldüğüm yeri hiç bulamayacaksın diye

başlıyor korkularım

sana iliştirilmemiş bir öykü olmak istemiyorum

nefesin dokunuyor yaralarıma

karar veriyorum

çıkacağım

pusu değilmiş bu gizlendiğim yer

seni kendi katilim yapacağım