Aynalar Bilmez

Kafamın içinde güneş görmez beyin bitkisi

Düşünce yağmurumdan ziyafet çekiyor

Bakışlarımla içiyor, çekiyor kafayı…

Hazır bir itiraz var soframın köşesinde

Afiyetle katık ediyorum ekmeğe

Doymadan kalkıyor duygularım…

Seheri arıyorum çıkmazlarda

Güneşe düşüyorum kalkmazlarda

Yanmak son çare bu girdaplarda

Aynalar bilmez pejmürde kalbimi

Yalnızlık mevsimi yaşıyor bu dem

Ölüme dair her iz inhisârımda

Anlatılmaz doruklarda…

Aldığım her nefes emanetin affet ne olur

Bir zafer var hiç büyütemediğim

Yeşillerle,bulutlarla…

Başıboş dönüyorum yalanlarla

Hayata acıyorum doğumlarla

Vuslat lazım artık bu limanlarda

Aynalar bilmez pejmürde kalbimi