Bay İtilmiş Kakılmış'ın Müze Açılış Konuşması

Evet sayın misafirler

Kıymetli ahali

Değerli konuklar

Ve dahi pek muhterem

Çok gönülden veren sevgili sevgililer

Bilcümle protokol erbapları

Törenimize hoş geldiniz efendim

Hazır burada

Bu bu bu

Bu topluma mâl olacak olan muhteşem çatı altında

Topak topak toplaşmış haldeyken ruhen

Günün anlam ve önemine binaen

Birkaç sırrımı paylaşmak isterim sizlerle

Ki nereden neden icap etti bu müze anlayınız

Hazır buradayız ve hepinizi yakalamışken

Tam zamanı şimdi şu an

İtiraf edeyim size bazı zaaflarımı

Kocaman bir koz daha vereyim elinize

Denk gelirse bir gün kullanırsınız aleyhime

Kulaktan dolma değil ha ilk ağızdan duyacaksınız

Hadi yine iyisiniz

Kimseye yapmam bu kıyağı biliniz

Normalde her önüme gelene anlatmam aslında zaaflarımı

(Kafam güzelken düşer çenem o ayrı)

Öyle ketum değilsem de ketumumsu herifimdir

Değişmem

Değiştirmem

Hatta

Değiştirmemi teklif edene küfür ettirici huydur bende bu

Sonuçta herkes neyse odur kime ne yani

Hiç unutmam annem demişti zamanında

Allah bildiği gibi yapsın seni diye

Demek ki ondan böyleyim

Demek ki bu kadar biliyormuş Allah

Yoksa zaafla maafla ne işim olurdu değil mi

Dedim ya

Kafam güzelken düşer çenem idare edin ne olur

Hazır kafam güzel ve havama girmişken

Müsaadenizle esas mevzuya gelelim hadi

Anlatmam lazım artık çünkü

Ve bilirsiniz taşıması zordur sırları yorar adamı

Pay etmek gerek ki nefes alsın sinemiz

Belki böylece hafifler omuzlarım

Belki yeniden bağlanır dizlerimin bağı

Hazır bağ demişken devam edelim bağ bağlamından

Ve konuyu sadade bağlayayım artık

Diyeceğim o ki tam bir bağlanma bağımlısıyım ben a dostlar

Hem de en alâsı en daniskası

Hatta bağlanmanın şansölyesi desem yalan olmaz

Bağlanmaya göreyim bir kere yani offf

Mesela

Kuşa kelebeğe çiçeğe çimene

Ağaca toprağa ekine havaya suya

Denize dereye buluta mehtaba guruba yani doğaya

Resme müziğe edebiyata en çok da şiire yani sanata

Çaya rakıya ateş başında sohbete maziye yani şimdiye

Eşe dosta çoluk çocuğa konu komşu kardeşe yani insana

Bir tutam saça ahu bakışa saf duru yüze berrak tene yani güzele

Özetle

Ruhuma dokunan her hoş seda bağımlılık yapar bende

Hele ki birine bağlandıysam vay ki vay halime

Düşünsenize

Sabah kalkıyorsun o

Akşam yatıyorsun o

Arkadaşınla havadan sudan laflıyorsun

Dönüp dolaşıp konuşulan konu o

Ki bir dünya dert var tasa var efkâr var bünyede

Buna rağmen ilk akla gelen o

Yanından alakasız biri geçiyor mesela tanımadık

Geçip giden yüzde aradığın hatta gördüğün o

Denize bakıyorsun o

Duvara bakıyorsun o

Etrafa bakıyorsun aaa o da ne yine o

Hep o sadece o illaki o vallahi o billahi o

Çünkü ne kadar çirkef olursa olsun dünya

Kurtarılmış memlekettir o

Bunların tek bir sebebi var aslında

Ya da şöyle ifade edeyim

Hatta daha gür ve bağırarak söyleyeyim

İTİRAF EDİYORUM

HAYATTAKİ EN BÜYÜK HATAMDIR SANMAK

Her şeyin güzel

Yarınların harika olacağını

Özgürlüklerin herkesi kapsayacağını

Barışın dünyayı sarıp sarmalayacağını

Gün gelecek patronların insafa geleceğini

Çocukların ve kadınların az sonra elbet ihya olacağını

Herkesin kardeş karşıma çıkan herkesin iyi olduğunu

Gelişen teknolojiyle hastalık ve savaşların azalacağını

Her yeni gelen siyasinin asırlık memleketi daha iyi yöneteceğini

Bakmakla yükümlü bakanların bakmamaya programlandığını

Her yeni günün huzur her yeni yılın mutluluk getireceğini

Hatta gelişi güzel ne varsa gelişinin güzellik olduğunu

Biraz biraz sevildiğimi

Bazı bazı birinin aşkı

Hatta bir adım ötesi vazgeçilmezi olduğumu sanmak

Her şey şıkır şıkır işlerken yani

Ve yeni cila çekilmişcesine ışıl ışıl patlarken hayatım

Güzel güzel birilerini bir şeyleri iyilik güzellik sanmaya kanıp

Öyle böyle yaşayıp giderken

Gel zaman git zaman

Söylediğim tek cümle

Yapacak bir şey yok adamım

Olacağı buymuş ki bak yine olan oldu olur finalde

Ne geldiyse başıma hep bu sanmak yüzünden geldi yani

Sana sana çoğunlukla kaybetmek düştü bana

Bir şeylerin birilerinin iyi olacağını sandığım için sırf

Sandığıma tıkıştırıp her şeyi

İstisnasız bağlandım hep

Sonrası dram sonrası fiyasko

Yine bana hüsran bana yine isyan kaldı

Ve sanıyorum ki yine de sanmaya devam ederim bu kafayla

Çünkü unutuyorum hep

Kuşların ve bulutların yerinde durmadığını

Kelebeğin kısa ömürlü ve toprağı sel aldığını

Ağaçların yaprak ve denizlerin su değiştirdiğini

Çimenlerin gözünün çiğ tanesine bakılmadan ezildiğini

En çok da insanın çiğ süt emmişliğini

Hıyaneti gaddarlığı ve bilmişliği erdem bilmişliğini

Önce ben sonrası bana ne düsturunun

Değişik fraksiyonları olduklarını unutuyorum insanın daima

Bazen orta parmağıma ip bağlıyorum unutmayayım diye bunu

Canım yanıyor annem de yok ki üflesin şifa bulsun parmağım

Dayanamayıp söküp atıyorum ardından ipi

Sıkı sıkıya bağlamazsam

Bu sefer niye bağladığımı unutuyorum çünkü

Ne büyük ikilem püff

Aslında ölü taklidi yapsam

Gözümün kestiremediklerinin yanında

Iskalayıp geçerler kesin

Ama yok işte yok

Yok bende o yürek o mizan o nizam o istikrar

İllaki birilerini bir şey sanırım

Ki sanmanın membaıdır güvenmek

Sonuçta

Anladım ki insan neye açsa

Neye muhtaçsa tutunacak dal sanıyor onu

Sonra da bağlanıyor ölesiye

Önce ona biat edip

Önce ondan medet umuyor sonuna kadar

E yani ben de insanım ve var zaaflarım

Ve en az herkes kadar bende açım

İyiliğe güzelliğe barışa huzura ve aşka

Benim günahım ne

Hıyar kalpli olmak mıdır suçum

Öyle ya

İyiliği güzelliği beklemek de bir nevi hıyarlılık hali bu çağda

Varın siz yufka yürekli deyin fark etmez

Ben biliyorum kendimi

(Siz bakmayın bana ve üstünüze almayın lütfen bunları... En nankör ve en bonkör olduğum zamanlardır kendime kızmak çünkü... Başkasına sümme haşa... Ne diyorsam kendi payıma yani)

Diyeceğim o ki

Her şey yolundayken bir bakıyorum

Bir Allah'ın kulu bile kalmamış etrafımda

(Pek tabi ki istisnalar vardır ve yıkmazlar kaideyi sağ olsunlar)

Oysa kimseye laf etmem

Gerekenden fazla tepki göstermem

Yönetenler gibi ayrıştırmam sömürmem baskı yapmam

Sadece bağlanırım körü körüne

Sonra ardımda kamburumsu bir çıkıntı

Hançer mi kazık mı desem bilmediğim bir çıkıntı

Ağrısı diş ağrısından hallice

Çepeçevre dallı budaklı bir sızı

Bugüne kadar

Ne kadar bağlandımsa birilerine taşa bağladım sanki de

Önce yağmur yumuşattı sonra yel vurdu ufalandı durdu

Sonra toza döndü sonra yok

Bugüne kadar ne yazdımsa insanlık namına buza yazdım sanki de

Önce su oldu sonra buhar sonra yok

Sonra şarkının da dediği gibi

Her şey bir anda anlamsız geliyor

İşte o zaman tükeniyorum

O kadar tükeniyorum o kadar tükeniyorum ki

Vurulsam yığılsam ölsem şuracıkta ruhum duymaz

Mamafih üstüme gazete örtecek kimse olmaz

Teneşirde çıplak kalır bedenim

İş ki o gün gelsin

Özetle bu müze sizlerin eseri canlarım

Bu dizlerinin bağı çözük

Bu itilip kakılmış beni

Ve bu eşsiz müzeyi siz var ettiniz

Ne mutlu size iyi halt ettiniz

Buyurun açıyorum

Kabuk Bağlamış Yaralar Müzemizi

Gezin dolaşın

Baktıkça görün marifetinizi

Gördükçe

Gurur duyun eserinizle

Haydi bismillah

...