Beddua
Gözlerimden yıldızları düşürüp
Bulutları yerleştiren
İçimdeki umudu soldurup
Hüznü yeşerten
Derdi verip dermansız bırakan sevgili
Nefes alamıyorum sensiz
Neylersin sen,bensiz
Bir değil miydi herkesin azraili
Ölümüm neden senin ellerinden
Ve giderken bile yüzünde niçin
Bir tebessüm arar gözlerim
Nasıl da sevmişim ben seni
Senin girdiğin kalbe
Söz geçiremez benliğim
Dön diyemem ,sev diyemem
Bunca sevgiye rağmen
Bil ki beddua mı da esirgemem
Anla ve sende ağla sevgili
seven yürek böylesi belli edebilir sevgisini kelimelerin diliyle.. akıp giden şiirinize tebriklerimi bırakıyorum ve genede ah etmeyin diliyorum kalbinizde yer edene.. sonra gene acıyan kalbiniz olur..
hüzün ve sitem dolu bir şiir beğenıyle okudum tebrıklerımı bırakıyorum