Ben Gurbetteyim
Sevilen sevene önce gidermiş
Allah,ım kızımı nede çok sevmiş
Alıpta yanına öyle yer vermiş
Sen gerçek hayatta ben gurbetteyim
Misafir gibiyim elbet bitecek
Sıra bozulsada sıram gelecek
Bütün acılarım sona erecek
Sen gerçek hayatta ben hasretteyim
Kabrinde diz çöküp ağlıyor isem
Taşını sen diye okşuyor isem
Sevdiğin gülleri dikiyor isem
Sen gerçek hayatta ben özlemdeyim
Sensiz buralarda yaşam sürmüyor
Hanemde matem var yüzler gülmüyor
Kaderde neler var kimse bilmiyor
Sen gerçek hayatta ben nöbetteyim
Gurbet okadar acıki, ne varsa içinde Hepsi bana yabancı,hepsi başka biçimde Ben gurbette değilim,gurbet benim içimde
Atilla bey Gözlerim buğulandı şiirinizi okurken Öyle kala kaldım Bazı zaman kelimeler bile anlamını yitirir ya işte o an Yapacak ne bir yorum nede bir teselli var Yüreğinize sağlık.....