Beyt-ül Aşk Gazel

gurbeti taşır esse rüzgar yavaş yavaş

bir isyan etse ne toprak kalır ne de taş

sığmaz sanırsın yaşadıkların fani ömrüne

günlerin kuru bir ayazda gözlerin yaş

dünya harbi sanki yayılır gönülden gönüle

leylasına kavuşma hayali gönlünde bir ataş

yoktu yanında belki de acımazsızca kaçtı

keskin namlularıyla aynı yürekte bir savaş

serkan sesinin son tirekliğiyle haykırdı sevdiğini

bekledi beklemenin en güzel yanını gardaş...