Bin Dokuz Yüz Doksan Yedi

yüreğimin gettosunda
avuçlarından su içtiğim/ kahramanım
delik deşik duvarlarım
delik deşik kalbim
saklımda güneş çürüğü
puslu bir sabah/ kımıldanır…
bir tankın namlusunda açan çiçek/ susuşur
çamurlu bir postal
selam verir ışıklı ırmaklara
elini ver
öleceksem
bugün ölmeyim
ama sen
geldin bir akşam alacası
yazdı
eteklerini uçuran masmavi bir gün…
çiğdem koktu şehir sen de duydun mu
ey şahanem
gözlerimin hücresinde dudaklarından kitap okuduğum
kadınım
saçlarından yolculuklar türetiyorum/ kalbine göçen dört iklim
kokundan yalnızlık tüketiyorum/ içinde sadece senin olduğun yedi kıta
sevgilim
kaburganı ver
damarını ver
kimliğini ver
bugün yeniden doğmalıyım belki bir çadırda
sen olmalıyım
ben olana kadar…
elini ver
puslu bir sabah/ kımıldanır…
şehir peşimden gelir
artık
her istasyon
geride kalan bir makasçının
nasırlı elleridir
Ali K. Tanyıldız
Değerli kardeşim şiir deminde güzel yolculuktu sevgilerimi gönderiyorum...
Tebrik ederim Ali bey. Her hikaye nasırlı bir çift el bırakır geçmişte.👏👏👏
İstasyonlar dursa da nasırlı elli makasçılar kalmadı artık.. Tebrikler değerli şair.
Uzunca zamandır okuduğum iyi şiirlerden
Final etkili
Kutlarım Ali Kemal bey
Anlam dolu, betimlemeler gayet güzel. Kutluyorum