Boyayalım Abiler -II
Uzanmışım İstanbul'un orta yerine
yok kimseye zararım
karanlıkları aydınlığa,
düşlerimi pembeye boyarım
Bakmayın böyle mazlum durduğuma,
cebimde beş kuruş yok ama;
adam diye geçinen çok kimseden adamım.
dokunmayın sakın,
Uyandırmayın!
Ben düşlerde ısınır, ümitlerle doyarım
fakirin ekmeği umut,umudum kadar varım
haydi beyler beklerim, her sabah buradayım
düşlerimde siyahı hep beyaza boyarım.
Eline,yüreğine sağlık
Abe canım boyacı Senin ellerine sağlık Hiç fırçanı bırakma Etrafında senin boyana hasret Bu kalabalık
İnsan umutla yaşar Bir hayalle gerçek arasındayız Bir perdeki bu dünya Ne o bizim farkımızda Ne biz bu oyundayız
Güzel sözlere hasret Her aç gönül el açıp durmakta Kim onları doyuracak Kap iyi niyet fırçanı Daldır en mutlu anlara Sür gitsin acıların üstüne mastar Bir gül ki bitsin kapansın acılar Yüzünde güller açsın durmadan
umuttur yarı hayatımız yüreğimizi ısıtan ekmek arası niyetine düş katığımız...saygılar
cebinde milyarı olupta adam olamayanlar var abim varsın beş kuruşun olmasın da adam gibi biri ol biz seni böyle seviyoruz yüreğine sağlık abim
👍👍👍👍