Bu Devrin Neresindeyim
Ben bu devrin neresindeyim ben bu çağın bilmem nesiyim
Zavallı kalbimin hüznüdür buğulu camlara yansıyan
Belkide yaralı bir kuşun zemheride titrek sesiyim
Gündeme bomba gibi düşen sayfa sayfa sunulan isyan
Bir yetimin soluğundaki zemheri kokan nefesiyim
Yıl kaç olmuş umrumda değil tek bildiğim aylardan nisan
Savrulup giden taze çağım dökuyorken yapraklarını
Sevda denen kutsal duygunun varlığını hiç hissetmedim
Evet yaşadım düşünmeden doludizgin dünü yarını
Bir çocuğun gülüşündeki masumiyeti terketmedim
Kendime kestim şu ömrümün baştan sona kar zararını
Birgün olsun Allah kuluna intizarla sitem etmedim
Rengi soluk yalan dünyada yüreğimde biriktirdiğim
Çiceklerimi kuruttular saçları ak yaşlı amcalar
Rüya değil hayal hiç değil yaşayarak bizzat gördüğüm
Bedenimden süzülüp durdu ta ruhuma geçti sancılar
Koskocaman boşluk olsada menzil diye koşup vardığım
Kalbi mühürlü insanlara söyleyecek birkaç sözüm var
Kalbi mühürlü insanlara ne laf ne de söz hayretmez yine de faydası olacaksa söylenmeli elbette şair. Çokça tebriklerimle.