Can Suyum'a Yazılan

...

Yurdundan koparıp attığın bir serçe

Kayıp kentler ülkesinin son kuşu

Kimsesizlikten yere vurur kanatlarını..

Kışın acıtan soğuk hengâmesinde

Bir seher durur ve tepeleri izler umutsuz..

Hayâllerinin bölük pörçük edildiği bir akşam üstü

Yataklara yapışan cansız bir beden

Gözlerinin masmavi karadenizinde gemileri batmış

Kalbinin ılık dağlı türküleri son bulmuş

Batan nisan güneşinin ardında yitik bir yürek

Başındaki son umut tacını da yere vurmuş..

Burada kuşlar ölürse bir daha bahar gelmez bayım

Mevsimler bileğine geçirir ölüm künyesini

Artık çığlık çığlığa kopan bir kıyamettir burada zaman..

Geçmişle gelecek arasında tekerrür eden,

Zehirden kâbustur uykular..

Bahar geçti.. Yaz bitti..

Sonbahar ardım sıra peşimde

Yine kış geldi Can Suyum..

Camlara vuran yağmur damlalarının ardında yitik yüzün

Civanmert gözlerinde aradığım nazlı çocukluğum

İçimde hoyrat bakışlarıyla koşuşturup duran bir küheylan.

Bu aşkı kim koydu kalbimin mihrabına..?

Hangi savaşta şehit verdim senli düşlerimi..

Ellerini ellerimden çekip alan sen miydin..!

Tırnağı etten zorla koparıp atan acımasız benliğin mi..

İşte bak yaralı serçe kuşu öldü.

Çok sevdiğim ellerin kardan bir beyaz ölüm..

Burada kış devam ediyor Can Suyum..!"