Çileden Çiçeklere
Yıllardır küçük çocukların
üşümüş ayaklarına çile çile sözcüklerden
Patikler ördüm.
kimi zaman cehalet konmuş kafalarına
bilgi tohumlarını ektim
Oynarken çamurla boyanmış
yüzlerini yıkattım.
Sabah sabah
Aç gelmişe paylaşmayı öğrettim.
Tehlikelerden uzak kalmayı
Okumayı öğrettim ,yazmayı
Üzüntüleri üzüntüm oldu
Gülüşleri sevincim
Hep mutluluk diledim
Severlerdi beni de biliyorum.
Şaşırırsınız duyunca:
Çocuklarda okudum kimi zaman gerçeği
İlmek ilmek dokurdum zihinleri
Şimdi ne yapsam unutamıyorum
Verdiklerini:
Kocaman bir dünya
içi yine ben dolu
Bense güzel duyguları ile
kocaman bir ordu oldum
Sordum bildiler,
bilemediler kimi zaman
Bilmediklerini anlattım.
Tükendim
Kimse öğretmedi yenilenmeyi benim kadar
Yenilendim su gibi,
Yenilendim kar gibi,
kalmadığında öğretme takati
"yorulmuşsun öğretmenim" diyerek
sandalye uzatan öğrencim de oldu benim
Ne mutlu ki öğrettim ABC’ yi
Öğrettim;
Atatürk’ü ,bayrağımı,ordumu
yılar sonra dimağım hatıralarıyla dolu
Ne mutlu bana ne mutlu !
hea 25.12.2021
abartısız en kutsal meslektir öğretmenlik.. Atatürk gibi bir baş öğretmenin izinde giden tüm öğretmenlerimizi alınlarından, ellerinden, yüreklerinden öpüyorum...
hiç bitmeyinnnnnnnnnn
Kutlarım öğretmenim! Bu günlere nasıl geldik ki!?
günün bu güzel şiitini kutlarım
Günün şiir ve şairini yürekten kutlarım. Sağlıcakla...
Öğretmek, bu kadar güzel anlatılabilirdi. Emeğinize ve yüreğinize sağlık hocam. Saygı ve sevgilerimle...