Çok Pis Zaman Harcarım

Ağzımda bir karış lafla

Saatlere düğüm atmayı iyi bilirim

Arada sırada gözlerine bağdaş kurup

Hayatına dair yazdığım denemeleri

Soluklanmadan sana okuyabilirim

Canım sıkılınca kendimi öldürüyorum

Envai çeşitlerde

Bir meydanda

Bir ağacın altında

Kimse farketmiyor ya yaşadığımı

Öldüğümde de öyle

Çok pis zaman harcarım

Kendimi koltuktan yatağa ata ata

Hayatın her şekilde geçtiğini bilenlerdenim

Seninle veya hepberaber

Kör veya sağır

Saatler insanlarla dalaşırken

Kitaplar raflardan onları seyrediyor

Her satır kendi yüzyılının dilsizi

Külüstür geçmişimize

Yaldızlı bir gelecek kırpıyoruz

Ben kağıtları keserek

Kalbimi oyarak

Kayıplarıma bir köpek gibi havlayarak

Çok pis zaman harcarım

Hayatımın manzaralarından insanlar çıkartırım

İnsanlar koyarım

Biliyorum ışıkları yok

Yakınlarında ateş yakarım

Kalbi olmayan kaçar

İnsanlar ormanlarda kaybolurken

Şehrin ortasında saatleri kırarım

O kadar uzun ki bazen bir dakika

Kır kır kırılmıyor

Ama ben pes etmem

Biliyorsun

Çok pis zaman harcarım

Ömründen sana çok geleni bana verebilirsin