Düşler Sokağı

Neden çıktın ki karşıma

Yanlış zaman, yanlış yerde

Geceden kara gözlerinle

Niye baktın ki bana

Düşler sokağında gezerken,

Gözlerin düştü, gözlerime.

Güzel gülüşün ilham verdi, şiirlerime.

Biliyorum, günlerim artık eskisi gibi olmayacak..

Kalbim eskisi gibi atmayacak.

Düşler sokağı eskisi gibi loş kalmayacak.

Ama bir düş var ki, herşeyden daha uzak.

Çok ayrı bir yerde bir yerde duruyor, öylece

Düşün içinde bir çift göz parlıyor.

Beni yanına çağrıyor, yanına gittiğimde,

Kollarını iki yana açıyor ve:

"Burası benim mekanım.

Senin yerinde hazır.

Ellerini kalbinin üstüne koyuyor

Ve sözlerine devam ediyor:

İşte burasıda senin yerin

İstediğin kadar kalabilirsin.

Bu da anahtarın.

Bunu kaybetmeni istemem.

İyi bir yere sakla" dedi.

Anahtarı aldım, sarıldık.

Ayaklarımın yerden kesildiğini hissettim.

O günden sonra ünümüz yayıldı.

Bir gün biz düşler sokağından ayrılsak bile

Sevdamız dolaşacak dilden, dile

Aktarılacak nesilden, nesile

Kitaplara geçmesede

Sokaktan her geçildiğinde

Aşıkların kavuştuğu yer diye,

Parmakla gösterilecek mekanımız.