Duvarların İçinde
Aynı sabah, aynı beton, aynı soğuk taş,
Zaman burada durmuş, günler olmuş yoldaş.
Saatler yürümez, gökyüzü dar,
Demir kapılar açılmaz, umut hep yar.
Aynı adımlar, aynı yüzler, aynı boş bakış,
Geceler uzun, düşler yarım, uyanış acı bir alkış.
Duvarlar konuşmaz ama dinler beni,
Zincirsiz bir mahkûmum, düşlerim yine de deli.
Güneş vurmaz buraya, ama bilir onun sıcaklığını,
Dışarıda esen rüzgâr, unutur mu adımı?
Aynı hücre, aynı yatak, aynı yalnızlık,
Ama her nefeste, bir isyan saklı, bir kıvılcım, bir varlık.
Tekrar tekrar yaşarım aynı günü,
Ama belki bir gün… açılır gökyüzü.
2021 D.bakır
Umud ederek yaşamanın hüzünlü sesinde duygular ve duvarlar .
Onca adımlanmış izlere rağmen Güneşi de koymak şiirin baş köşesine ne güzel.