Gönül Suyundaki Kuğu
Hayat bu,
Kaybetme ruh ritmini!
Düştüğün yerden kalk, kalk bir daha!
Elinden tutacağım, bak bir daha.
Çiçekler de renk değiştirir
Işığın miktarı arttıkça.
Kaybolmuş bir tay gibi
Gezip durma bir başına
Verimsiz, kupkuru yerlerde
Hayat bu,
Kapının eşiği alçak,
İçeriye girmek kolay, sürünerek de olsa.
Bir melodi yaz geleceğe!
Canlansın ne varsa
Avangart bir tablo içine hapsolanlar bile
Gözlerin ceset ceset bakmakta
Yüreğindeki feryatlar dinmediğinden.
Tak aşkını göğsüne bir madalya gibi
Tarifsiz bir sevgiyle.
Gönül suyunda kuğu gibi süzül
Bir aşk şarkısı dokuyup
Neden böyle düşündüğümü bilmiyorum.
Hem kaderim hem seçimim misin?
Bilmiyorum, hiçbir şey bilmiyorum…
Arzumun ucunda ruhum tükenirken
Neden gece ve gündüz hep seni yaşadığımı,
Aklımın sadece seninle dolu olduğunu,
Varlığını yüreğimin orta yerine kazıdığımı,
Hayallerimin ve umutlarımın hepsini kaplamanı
Ve neden iliklerime kadar ürperdiğimi bilmiyorum.
Bilmiyorum, gülümseyerek yanımdan geçtiğin
İlk günden beri
Penceremin perdesi uçlarından yırtılsa da
Bir serçe gibi gözyaşı dökmedim katiyen ölürcesine
Ardın sıra bakarken,
Bulut aralığında güneşim kaybolduğunda
Tekrar ortaya çıkıp beni ısıtır umuduyla
Her zaman bir umut vardır evet. Bazen de sağanak yağmur gibi şöyle bir geçer duygular, özlemler üzerimizden. Onun da bir bereketi vardır elbette yüreğimize. Önemli olan yüreğini yeşertmeyi bilmek, her yağmurdan, gidişten, karanlıktan sonra. Güzel bir çalışma olmuş, tebrik ediyorum Osman bey.
Tebrikler üstadım güzel bir şiir sevdim saygılarımla