İç Savaş

şimdi bir yol çizdim sahildeki hüzne

adımları sayarım tek tek

geçen çehreleri resmederim

tuvalim rengarenk aksak bir sakat gibi ellerim

bir roman uyur çıldırışın gülüşünde

içerim sabahın demini

vaveyla yükselirken hayal ülkesinde

çaresiz eğerim başımı

hakikatlerin en mahrem yerinde

kelimeler beynimde kılıç olur

kanar her hücrem yaraldır savçılarım

ses telleri nefes dilemezken

nasıl anlatırım ölümlerimi sayfalara

doğru

önce bir ok attı anlamadım

bütün sinirlerim

korktu ve sindi gözlere

kan damlacıkları kaçmayı diledi

ve istemedi midem onca açlığı

yedi beynimin her sevgisini

sonra çekildi silahlar dipçiklediler

her feryadımı

aman diyemeden vurdu

kızgınlığımın sofrası yağmalandı

her bir harami

özlememimden parçalar kesti kahkahalarla

şimdi bir yol çizdim sahile

ölen hücrelerimi beklerim

adımaları sayarım tek tek

beni benden alan o "yavrum" inleyişinin

yaralarını sararırım

sardığımı sanarım ağlarım