Kalbimizden Uzak İdi Bu Sevgi

Bir şubat gününde elllerin üşüyende,

Kışın soğuk nefesi kalbine işleyende

Aradığın,axşam-sabah çör-çöp atıp

Kaladığın ocak idi bu sevgi.

İlk baharın herareti yeri-göyü,üreyini yakanda

Çiçek açmış ağaçların budağında

Aşık kuşlar cilvelenip gözlerine bakanda

Min zahmetle yandırdığın bu ocağın

Çırtıltısı üreyini sıkanda suyu töküp

Söndürdüyün ocak idi bu sevgi.

Unutdun ki, bir az önce

Şafakına oyandığın,istisine kızındığın,

Tüstüsüne dayandığın ocak idi bu sevgi.

Sonbaharda sə;rin yeller ə;sə;ndə;,

Köçen kuşlar,solan güller umutunu kesende

Başkasının nə;fə;siyle üfürdükce közeren,

İstisində;n sə;nə; değil,başkasına pay veren

Bu ocağa dönende,ne yazık ki,

Artık sene yasak idi bu sevgi.

Anladık ki,biz sevgiyle oynamışık,

Kalbimizden uzak idi bu sevgi.