Kar Pera

gözlerinin izini düşürdün tramvayda

üçümüzdük sen ben ve koridor

incelen nefesler saydam bir şişede

yollandılar eskiye

-galiba benim için bulunmuş alfabe yok-

yapıştı camlar kepe(n)klerine göğün

beyaz, çok beyaz üşüdük önce

sıcak anne öğütleri vardı sırtında senin

çantan bir köşe tiyatrosu işliği

kokmayı mı öğrettin on sekiz yaş

hüznünde bıraktığın manolyalara

-anladım bazı kadınlar soyundan gelir gülün-

Pera nasıl anlatılır söylesem dilim çok yokuş

beni tel örgülü bir günaha davet etti kadınlar

kapı açıldı Cumartesi girdi içeri

sen izini düşürdün gözlerinin

üşüdük apayrı kayıplarda

bir Elif Naci rengini giyindik sonra

Kıyı Dergisi/ Mart- Nisan 2012/ Sayı 156