Kirpiklerime Astığım Damlalar
Bir Temmuz göçebesinde
Uzun ve inceydi yalnızlığın şiir makamları
Kanatlı yılgınlğın düş yollarında
yarınlar,o yakın doruklar
Evvel sözlerin kırgın günleri
Sisli şehirler gibi
Sonsuz ve büyülü
Ki
Yıldız köpüğü şimdi
Kirpiklerime astığım damlalar
Issız yolların yarım balkonlarına savrulurken anılar
Yaralı masalların ıslak gölgelerinde kırık dal
İçine çeker uçurumunu
Fısıldar bir sükut kurumuş dudaklarıma
Gözlerimin kül rengindeki yangın atlası
Çıplak rüzgârı uzakların ki
Geceyi öpen tende
Şu ağacın gölgesi
Lapa lapa dökülen imgelerin belleğinde
Bozkır türküsü
Buğulu testilerde çöl kumları
Hep boşluğa düşmenin söylencesi
Gecenin sarı yalnızlığıyla örselenen çiçek
Senden ötekine geçsem
Dolanır ayağıma ırmaklar
Bulutlarla düşlediğim şiir ömründe
Karanlığın hüznü
Gel sen de katıl
İndiğim duraklara
Eski bir düşle
Yeni bir şiir, yeni bir soluk, yeni bir durak kokusu. Geçmişe eşlik edince gelen yenilikler cümlesi. Tebrik ediyorum sevgili Tülay. Uzun bir aradan sonra güzel bir şiirle hoş geldin aramıza.🌺
Özlemiştik şiir kokunuzu Tülay hanım sevgiler
Tekrar şiir ile hoş geldiniz
Kutlarım
Sevgiyle kalın🌺