Mahperi
Odamın içinde gezen hayalet bir peri
Karanlık gökyüzünde parlayan mahperi
Gece çöktü, karanlık ayın arkasında
Hevesle kurulan hayaller sokak lambasında
Koca bir boşlukta kendini arıyor gibi
Gökyüzünden bakıp gördüğünde dibi
Ne yar yabancı, nede yare alaycı
Fikirler ahenkle denk, nedir bu sancı
Belkide bakışlarınla gönlümü deldin
Onca insan içinde daldığım yerdin
Hatrı yokmuydu muhabbetle kahvenin
Gecenin ayazında duyduğum sevginin
Dudaklarından önce konuşurdu gözleri
En güzel gülüşü sana vermişler sanki
Pencere kenarında uzaklara dalıp gidişin
Karanlık her gecede ansızın aklıma gelişin
Söylesene mahperi benmiydim seni üzen
Cam gibi gözlerinle yanağından süzülen
Bakışınla durdu zaman dönerken gece
Çakılı kaldı gözlerim tam dördü beş geçe
Geceden günü aydınlatan mayıs güneşinin
Güzelliğe bürünmüş pencere önü çiçeğisin
Benim için bulutlara bir resim çiz
Belki yağmur yağarken arkanda kalır iz