Mor Sokak Lambası

Evleri uzayıp giden cadde sonunda,

Çok zamandır yanmıyordu lambası

Bir akşamüstü tam altıncı ayın onunda

Karanlığa ışık tuttu mor sokak lambası

Odası bakıyor benim pencereme karşı

Sağ yanında kocaman kapalı bir çarşı

Ay güneş ışınıyla aydınlatırken arşı

Dostluğa ışık tuttu mor sokak lambası

Önce şaşkınca bakıştık, sonra verdim selam

Pencere camından ettik öyle üç beş kelam

O an kalbimden geçti bu benim tatlı belam

Arkadaşlığa ışık tuttu mor sokak lambası

Artık her gece koşardık odamızdaki cama

Sokakta bir arabanın farı vururken çama

Muhabbet kesilmez bir hal olurdu ama

Sevdalığa ışık tuttu mor sokak lambası

Esti gönül dağlarından delice bir rüzgar

Çiçekler açtı kelebekler uçtu geldi bahar

Bakışıp durduk şafak doğana kadar

Mutluluğa ışık tuttu mor sokak lambası

Sevda her seven insan için ayrı yöndü

Bir anda her şey tam tersine döndü

Dokuzuncu ayın onunda ışıklar söndü

Ayrılığa yanmıyor mor sokak lambası