Mutluluk Geri Gelir Mi?

Yorgunluğum bitmedi daha...

Aramızda koca dağlar

Sanırsın ki çıkılmaz yokuşların uçlarında

Birbirini bekleyen iki yolcu

Durakları nere bilmeden

Birbirlerine koşmak isterken

Ayağa takılıp düşüren bir sancı

Ve ruh acısı en derinlerde

Dağlardan yankılanır sesi

Duymasan bile

Korkutur gölgesi

Kıpırdamadan en ıssız yerinde Ankara'nın

Seni arıyorsa gözlerim bir sebebi vardır

Pek de görmez gözlerim uzağı

Ne kadar uzaksan bana o kadar yoksun

Ve ne kadar yoksan

Kalbim yoksun

İşitmediğim ses kalmadı

Karanlık sokaklarında gecenin

Bir dert ki dinlemeye can yetmez

Ah, ah ne kadar söylesem anlaşılmaz

İçten ki bu acı kelimelere değmez

Yazsam kağıt tutmaz

Konuşsam nefesim yetmez

Aramızda sıra gölgeler

Aşılmaz

Mavi bir limandan

Son kez örttüm güneşin üzerini

Ve el salladım eski bir dost gibi

Güldüğüm günler

Omzumda yara

Korkudan yazdıklarım

Karanlıkta nâra

Kaybettiğim mutluluğu

Veremezsin bana...