Niye Sığmıyor İçime Boşluk

bu güzel rüyanın içindeyim

bir yerlerde bir şeylerle

suyun akışını değiştirmeye çalışıyor rüzgar

ilişip teslim olabiliriz belki

ağlayan bir yaprağın acısıyla denize doğru

neredeyim ve niye sığmıyor içime boşluk

anlatmaya çalışıyordum silindi

biraz üşümüştüm galiba

kendi derdine bükülen bir kediyle söyleştim

acımıyorsan bana

insan olduğuna sevin

gecenin mavi ışıklarını çocuk kalbimle geçtim

panayır tanrısının başımdaki elini

bu günün sevgisi ile saklamayı önerdim ölülere

ölüler kanatlarım da dirildi

dost olduk yalancı çiçeklerin baharına kapılıp

bu sezgi yumağını saklayıp gitsem

tekrar eder misiniz benimle sevişmeye

kaçıp kaçıp okudum bu şiiri

dönüyordu dünya dönüyordu hiçliğe savrulup

geçtik içinden tatlı yazların

tekrar kendimi bulduğuma sevindim.