Ruhsuz Senfoni

Ölü kentlerin ülkesinde

Canlı cesetler görüyorum

Gömülmüşleri, çıkarıyorum kimi zaman

Hoyratça koparıyorum geceyi gündüzden

Sessizliğin örtüsüne sarınan

Ve ne varsa Aşkın içinde barınan

Öldürüyorum...

Bir su birikintisinde kırıyorum

Demir bir çubukla

Kimsesiz Göz kapaklarımı

Ruhumun senfonisini bitmek bilmiyor

Tadı mavi denizin

Yüzüstü kırk boyunla

Renksiz bir suda

Ölüyorum