Söğüt Ağacı

Taç giydirmişler

Çanaksız dünyaya

Ne çıtırtı ne bir ses

Arzuhalden uzak

Deli olmuş veliler

Şeyh diyorlar zengine

Dört duvar dilim

Söğüt gibi gözlerim

Onlarca renk

Çürüyor en derinde

İçimde halklar

Ülke sayıklıyor uykular

Eyvallah olmuşuz

Keramet bekler halimiz

İki cihanda hayın

Alemi devranda aciz

Sebeb koşuyor nefesimiz

Yüzümüz yüzsüz

İrfan soruyor sözümüz

Dört duvar dilim

Çocuklar gibi sesim

Asmışlar sazımızı

Pir Sultan Abdal içim