Son Yakarış

İnceden bir yağmur çileşirken mezar taşına

Topraktan varolduk,sende mahkumsun toprak olmaya

Çocukların çiğneyipte ezdiği kır çiçekleri

Boyun bükerler insanlar gibi..

Toprak gökyüzünden bir şey istemiştir

Asırlar boyunca,

Suisuisu

İnceden bir yağmur çileşirken mezar taşına

Topraktan varolduk senden mahkumsun toprak olmaya,

Benimde boyun büküşüm var,

Tıpkı çiçekler gibi,

Ama ; bir insan değil,

Tüm dünyaya

Dünyaya isyan edişim,

Son yakarışım var

Nasıl muhtaçsa insanoğlu

Toprağa,suya,havaya

Öyle muhtaçtır ki insanoğlu

Sevgiye,saygıya,barışa.

Tutalım ellerimizden,

Bırakmayalım hiçbir daha.

Son verelim artık;

Kavagaya,haksızlığa,savaşa

''Gelmişiz bir defa dünyaya''

Huzur bırakalım çocuklara