Su'daki Gazel
Boşalmış cümlelerin durgun suda gazeli
dalgın resimler
Eksilen suskuların yalnızlık kıvamında geceler
Büyümüş ve çoğalmış ne varsa yüzüme sığınan
Toy rüzgârla vardığım uçurum kıyısı adalar
Yelkenli bir düş uzaklığa
Gidenin geri gelmediği yokuşlar
Hüzünlü bir at bükülüşü ki
Geçmeyen ırmaklar, kapılar ve kanadı kırık kuşlar
Her şeyi çıplak görmenin aydınlık fenerinde
Paslı bir ay geziyor kuytuları
Satırlarımda çatlağı yüzümün
Dalga dalga yılların fırtınası içindeyim
Onca yollardan sonra yanyana dünler
Yorgun duyarlılıkla susuyorum hazin karanlıklara
Gözlerimse kendini arayan denizde
Yalnızlığı kullanıyorum
Herkesin içinden geçerken
Kimilerine ölüyor dünya
Avuçlarımın gizli hattında ayna seyri masallar
Dilsiz bir hüzün, sessiz intiharlar
Yırtık duvarların sarmaşığına susarım
Sular damlar en tenha yerine siyahın
En mağrur pencerelerden
Ne çok şey biriktirmişiz, üstüne çıka çıka ulaşmışız uçurumlara ve Her şeyi çıplak görmenin aydınlık fenerinde paslı bir ay, o kuytuları arasıra kolaçan etmeliki at-maya devam edebilelim, büküle büküle (:)) elbette ki zor. Çok tebriklerimle, Tülay Hanım. Gözyaşları ile dökülen gazeller, içsel bir tazelenme olsun!
Bu arada, kaleminiz kılıç kuşanmış bir nefer ne çok şey öğretiyorsunuz, güzel şiirler için ayrıca teşekkürler... Saygılarımla...
Tenha bir yalnızlıktır şiir, şairin içine düşürdüğü Gazel...
Ve yalnızlık ki, ne yerle tanışması ne de zamanla dostluğu kanıksanabilir.
Sevgiler olsun kalemine, Tülay şairim.