Sürmeli Sandıklar
Rüzgârlı gecenin
Şarkılara çentik attığı seline gücendi sazım
Gözlerime yürüyen sabahlardan gitti martılar
Sonra ırmaklar
Apansız bulanıklıkla şehirlerden.
Böyle içtenlikle geri çevrilen sayfalarda
Unutulmuş sevgiler
Karanlığın bakışlarında gizli güneş
Oyalarken aynaları
Ağaçlı bahçelerde hep bir şeyler eksik
Soluğuma çatlayan gürültünün
Çekingen dansında çiçekler
Donmuş dallar
Böyle apayrı yalnızlık
Beraber olduğumuz aldanışlarda
Adım adım
Boy atarken tenime yollar
Çocuk sesleriyle dolu
Mavi bir düşün gök çiçeği
Rüzgâr ın kesildiği yerden
Sokul yanıma
Ellerimin yaşamı okşadığı yerde
Dağıtıver saçlarımı yüzüme
Uyansın sular
Uyansın
Hep aynı çatıların kalıpsız boşluklarına
Sürmeli sandıklar
Bu ezgiyi tanıyorum, Bu özlemi, bu boşluğu Ah şu lâl sandıklar'ımız...
Her dem mısra mısra dağılsın omuzlarınızda
Nicelerine
Saygı ve selam ile
Rüzgar esecekse de müjdeleri taşımak için essin Tülay hanım. Şiir ırmağınız daim çağıldasın. Tebrik ediyorum. En içten sevgilerimle.
Rüzgârlı gecenin şarkılara çentik attığı seline gücendi sazım dizesiyle başlayan bu şiir, yalnızlığın ve geçmişin izlerini öyle derinden anlatıyor ki... Gözlerime yürüyen sabahlardan gitti martılar derken, kaybedilenlerin ve unutulanların o hüzünlü hatırasını hissettiriyorsunuz. Karanlığın bakışlarında gizli güneş sözü, umudun en karanlık anlarda bile var olduğunu vurguluyorsunuz. Ellerimin yaşamı okşadığı yerde diyerek, hayatın küçük dokunuşlarla bile nasıl anlam kazandığını öyle içten ifade ediyorsunuz ki... Teşekkür ederim, başarılar dilerim!