Susan Sızım

bir şey söyleyecektim unuttum

harfler büyük büyük yastığımın altına doldu

bir kaç kat aşağıya inip üzülen çocuğa

yardım etmek için kendim olmaktan vazgeçtim

beyaz arılar dönüp durdular gözlrerimin ucunda

artık bağlı değiliz hiç bir şeye

bu dans bu çılgınlık sürsün

unutulduk diyene kadar devam etsin

devam etsin kayalara hayat taşıyan beyazlık

laf atıp söz boğuyorum

anlatıp konuşup koklaşmak yok

susan sızım

alıp başını gidecek sonsuzluğa

bir araya gelip haykırmadık hiç

yeter bitsin artık demedik

hayatın tadı yok oluşun dibiydi

anılarımız ağladı bizimle beraber

sonrası olmayan bu hayat çıkmazında

sağa sola bakınıp çareler arayan

ve sıcak yaz akşamları ile avunan

sarhoşluğumuzun yalancı sevinçleri

unutmasın dudağımızda ki gizemli tadı.