Tanrısal Konçerto / Baba Nasihati
'..
karanlık bir odada gördüm gölgemi
bir yüz gölgesiyle bir ayna gölgesine bakıyordu..
...
küçükken bir masal dinledim
- kuşunu arayan bir kafes -
içindekilerin kim olduğunu hiç bilmeden
ve bir gün büyüdüğümde , aynı masalı yeniden dinledim
içindekiler ile birlikte büyüdüğümü anladım
ve aslında hayat dediğimiz en küçük masaldı
bir Adem ile bir Havva..
geri kalanlar ise onların değişmiş yüz halleri
insanlar neden masal anlatırdı!
küçükken hiç düşünmeye gerek duymadım
ama sonra anladım ki,
hiçbir insanı gerçekler incitemezdi
masallar kadar..
ve küçüktüm
bir kapı aralığında her şeyimi paylaşırdım
herkesimle..
ama şimdi büyüdüm
öyle bir masala konu oldum ki
kapı aralıklarına sığmaz oldum
masallardan öğrendim :
insanı hep bir başkası yaşatır aslında
kendi için yüzünü boyayan bir kadın gördün mü hiç?
ya da zevk olsun diye saçlarını tarayan bir erkek?
her insanın bir masalı var mutlaka
ve mutlaka bir başkası yazar :
- sen benim sevdiğim kadınsın..
- evet bu yüzden yaşıyorum..
..bir gece gölgemi gördüm
odamın duvarlarında..
öyle ağlıyordu ki sessizce
kalkıp sarılmak istedim..
kötülük bilmeyen bir çocuktum
kalbim henüz kabuk bağlamamışken.
bir rüzgarın insanlar ile konuştuğuna inandığım zamanlar..
insanın su gibi olduğunu öğrenmiştim birilerinden
başkalarını temizleyip kendini kirleten bir su olduğunu..
koşup,ellerimi batırdığım nehre bakmıştım uzun uzun
- yine yeşil yine yeşil -
işte o zaman anlamıştım ki ;
nehri temizleyen bendim aslında
ve o gün sımsıkı kapatmıştım çocukluğumun kapısını
- ey kör şeytan! artık beni kandıramazsın -
..'
ve babası yanına oturdu
- kendi hikayesini bitirince - :
herkesin bir hikayesi vardır mutlaka evlat
bunu Tanrı bilir sadece
ve Tanrı'nın istediği kadar hayat..
sen de bir kısmını bilirsin
herkes bilirse , senin hikayen kalmaz
işte o zaman şeytan bile yanına yanaşmaz.
yalnızlık Tanrı'ya mahsustur..
bunu iyi düşün evlat..
şayet yalnız kalırsan günün birinde
yanına ilk oturan adama bildiğin her şeyini anlatırsın
ve adam seni de alır , çeker gider
işte bu nedenle öyle bir kandır ki yalnızlığını
bir daha yanına uğramasın
..
Çocukluğunun kapısını sımsıkı kapayan çocuk/ Şimdi hayatı sımsıkı arala/ kendini,yüreğini ve nehre giren ellerini/ sımsıkı arala ki gözlerini, daha iyi görebilesin kendini... .... yine usta kalemden ustaca bir anlatımdı/dua ile....tebrik aciz...