Uçurum Şiirleri Serisi / I.Kısım
I- Uçurum
bu başlangıç mıdır, yoksa son muyuz
ya da evrende kaybolan bir yol muyuz
rüzgar gibi hafif, serap gibi uçsuz
peki ya düşersek, uçar mıyız sonsuz
II- Çok Yağmurlu Bir Gecede
bir türlü kabuk bağlamayan yaralara inat
görünür kırmızısı, düşer ansızın bir heceye
çok sevdiğin bu şehir artık bize ait değil
yıldızlar hep başkalarının vitrininde
senin yakamoz dediğin, kül tablasıdır gecenin
aşk çoktan bir yankıya dönüşmüştür bu şiirde
imgeye düşen hayaletsin belki de
çok yağmurlu bir gecede
o yüzden hep aynı yaşta görünür ilk bakışta
bu kimsesiz cenaze
IIII - Düşler mi Gerçek, Gerçek mi Düşler?
gerçekler mi biziz, söylediğimiz yalanlar mı
baktığımız aynalarda bir karşılık var mı sizden
bir yanım varlık, bir yanım hiçlik
bu ikilemde var mıdır birlik
bir damla suyun özündedir hayat oysa
ne sonsuz büyük, ne de minyatür bir saat
her vedada, dilimin ucundan yitip giden kelam
korku ile aşar geçmişin yorgun bendini
her şey bitti sanırsın
gözlerinde başlar zaman
varlığım sahipsizdir
kendini, kendinde bulur elbet sözünde duran
IV - Özgürlüğü mü Aradık, Zincirlerimizi mi Bağladık
bir gölgeye eşlik eder karanlık
iki kalp, bir adım; günahın izinde
bir deniz, iki kürek ve çekilen akıntı
sandalda bir delik, iki gölge, tek nefes
zaman yok olur, biz kalırız yalnız
esaret, örümcek gibi bir çeper
gizliden söylenmemiş sözleri örer
kader dediğin karmaşık
ağlarımız çözülse de bitmez bu denizde balık
özgürlüğü mü aradık, zincirlerimizi mi bağladık
V - Sırra mı Emanet, Canda Tüten
görkemle yıkılır kadim şehir
karanlık sonsuz, ama ışık bir an
bir yanı var eden, bir yanı öldüren
sırra mı emanet, canda tüten
VI - Gölgesiz Dirilen, Işıksız Batar
duy ki mezarlar fısıltı ile dolu
ölüler uyur fakat düşleri canlıdır
gölgesiz dirilen, ışıksız batar
ağır ağır çürür bir beden
saat tam o an durur
ağır ağır çürür beden
yürek hala derinden vurur
VII - Belki de İki Hayat, Bir Ölüme Sığar
kaderin cilvesinde bükülmüş bir aşk
hem yaşamaktır hem ölümden kaçmak
işte bu derin boşlukta yitip
sonsuzluğun karanlığına düşmek var
belki de iki hayat bir ölüme sığar
Valıkla hiçlik arası yolculuğun gölgesine uyanan ayna gibiydi şiir.İçe dönük bir hasbihal'in uçurum kıyısıydı satır satır işlenen her cümle.Tebriklerimle.
Aşk, hep diri tutsun kaleminizi. Onda yitmek olmaz. İki hayattan sonsuz baharlar fışkırır, yürekler demlendikçe. Güzeldi. Tebrik ediyorum Mehmet kardeşim. Kalemin daim yazsın. Selamlar, sevgiler.