Varda Yoklar
ellerin temiz elbisen temiz olsa
kimse inanmaz sana
ne zaman ellerini temiz görecek gözlerin
bahar görecek bayram görecek
insanlığa ne zaman geleceksin
oysa ne kadar da ağır işçisin
iki yüzlü 24 saat kesintisiz mesai
gece yıka onları kimse görmesin
kendine döndüğün zamanlar
iki kişilik eziyet olmalı insana
ölü bir ceset sırtında
canı yandığında gelir kendine arada sırada
kımıldar aniden irkilirsin
gel dilenci izin ver bugün kendine işe gitme
göm onu kimsesizler mezarlığına
olduğuna dön
gözleri istemesin
boyun bükmesin çocuklar
dilenmesin
üç-beş kuruşa satma dünyaya değer
zeytin karası gözleri
ağlama ne olur ağlama
bir şey isterken
açım deme açım deme
para isterken
bari bunları dilenme
her oku herkese atma
anneleri geç, şairleri de
yüce duygulardan isteme
yazık ya incitme onları
kin nefret düşmanlık kibir gururdan iste
kaskatı kalplilerden mermer yüreklilerden
tane tane iste
her isteğine dayanacak
yürek onlarda var
onlarda para da var ekmekte
sende böyle çalış hayata
bir kuruş bir kuruş iste
damla damla erit
buz dağlarını