Yaşamın Kıskacında

Bıraktım dünya dönsün
Zaman da geçsin
Derdimden kahrımdan
Hiç bir kimse anlamayınca,
Anlayacağı da yok gibi yok gibi zaten
Anlasalar da ne değişecek ki
Vurdumduymazlık almış başına gidiyor
Ne tutan var ne de durduran,
Olan yaşanmayacaklara oluyor
Yurdu meçhul bir diyar
Düşün düşünebildiğin kadar
Yine de yaralar derin derin yaralar,
Sabrın elleri kelepçeli
Özgürlüğü sizlere ömür
Tutmuş beni zaptetmiş
Ebediyetin kulvarlarında,
Tek amaç mutlulukta aslında
Bir kere gelinilmiş şu cihana
Amma velakin neticesi
Hüsrana bir iki bir iki,
Gel de yaşa şimdi
Rüyalar gör hayaller kur
Var mı ki başka bir şansım
Şu kısa döngünün kıskacında,
Yazın adımı gökyüzüne
Ak bulutlar olsun yoldaşım
Maviye sarılmış sıkı sıkı
Aşka sevdaya hitaben...
* Berlin, 14.03.2025 *
Ölüm ve sonsuzluğun kavramlarıyla yüzleştim şiirde.
Derin bir yalnızlığın içinden de çıksa bu şiir,aşk ve sevdayı yüceltiyor gökyüzene bakrak.Beğenimle.saygılar,