Yoksun Ya

yoksun ya

gözlerinle göz göze gelmeyince gözükmüyor mutluluk.

ellerindeki bir bardak çay sıcaklığını özlüyorum,

yüreğim yanında annesine sarılmış bir küçük çocuk

gibi masum

ve yalansız. öyle seviyorum seni, öyle ki

en kutsal yerlerde ibadet eden

bütün toplulukların sevincini tek bir kalpte yaşamak gibi.

sorgusuzca inanıp, içten teslim olurcasına

saf, bir çocuğun dilinde mırıldanan ı bir dua gibi

hemen arkasından gelen "amin" gibi, günahsız

mübarek kıldığım bir sevda benimkisi...

yoksun ya,

hayatın tek anlamı; anlamsızlığı.

özlüyorum seninle içten içe kalabalıklaşmayı,

yokluğunla bütün şehirler terk edilmiş gibi

bütün istasyonlar durdurmuş seferlerini

ve kalkmıyor hiçbir limandan huzura hiçbir gemi,

ki nerede oluyorsam, orası sensizliğin başkenti.

yoksun ya

beni tamamlayan ne varsa, eksik bırakıyor şimdi.

verdiğin nefesi belki içime çekerim diye

sana yaklaşmak için çırpındığım günleri özlüyorum,

doğan hiçbir güneş artık eskisi gibi ısıtmıyor içimi,

günler geçip gidiyor, uzadıkça uzuyor yokluğun

sen sanki az önce gitmişsin gibi

ve biraz sonra gelecekmişsin hiçbir şey gibi...

bekliyorum,

ki durduğum her yer, tek kişilik bir durak gibi.

yoksun ya

buna yaşamak demek gelmiyor içimden.

sanki bütün hayatım baş rolünü çektiğim bir cehennem filmi

ve ben ölmüyorum, ölemiyorum

bitmiyor bir türlü bu sensizlik işkencesi...

yoksun ya

susup yutkunuyorum bütün kelimeleri bir jilet gibi.

yoksun ya

sen anla,

bu şiir bunu anlatmaya yetmiyor sevgili..