Yüzümüzü Bizden Alan Hayat

Bir yerden sonra, sonrası yok gibi

Sonu yok, başladığın yerdesin hep

Bir yerden sonra, yersiz cümleler gibi

Yerin yok, yersiz yurtsuzsun hep

Hergün biraz daha yalancılaşıyor hayat,

Hergün biraz daha yabancısın dünyaya.

Doğumla başlayan hayat,

Ölüme meydan okumaya çağırıyor..

Sen gerçekten var mısın

Gerçek var mı, kendine bir dokun.

Yüzümüzü bizden alan hayat,

Yazımızı kimlere yaşatıyor?

Ömrümüzü bizden çalan zaman,

Gönlümüzü kimlere kaptırıyor?

Vur zincire zamanı gel aşkın son demine

Yık cendereni ver kendini ölümüne...

Vur başını duvarlara gel kendine,

Yık tabularını yer ver sevgiye...