Ağlamaya An Kaldı

biliyorum, hissediyorum

her şeyden vazgeçmişliğini

aşk'a sevdaya gönül gözünü kapatışını

teslim olmuşunu tümüyle,

esiri olduğun zihnindeki o melun savaşa,

Ah bir de nasıl olduğumu sormuyor musun

adetten mecbur iyiyim diyorum....

kötüyüm, hem de çok...

tahmin edemeyeceğin kadar

yemyeşil koca bir ormandan

geriye kalan külleri izliyorum..

ah cananım

bir perdelik hayatımdan bir sahne alabilsen

tutunsan sevgi dolu yüreğime,

Ah! cesaret gösterip tutsan ellerimden

...kim bilir,

kaçamak bakışının sancılarından çoğalırız

kim bilir yeniden doğarız birbirimizden

oysa ben ezbere bilirim,

yirmi dokuz harfin asil dansını,

sevdiğini sevmenin, sözcüklerindeki tümcesini

ağlamaya an kaldı, can suyum az

sensiz bu şehrin sokaklarında

istersen düşerim düşlerinden, hayallerin değilsem

ve lakin içimdeki o çocuğu bir sustura bilsem