Ağlayabilir Bir Fotoğraf Hayalinle

...

su üşüyor bu aralar

ellerimin morluğundan anlıyorum

ve bileğimde saat gibi tıklayan nabzımdan

henüz ruhumdan çekilmediğini

ne kadar sessiz kalırsam

o kadar çok gömülüyoruz kalbime

küçücük bir pencereden bizi seyrediyorum

hiç konuşmuyoruz

havadan sudan ve gereksiz ne varsa

su da üşüyor bu aralar

ölü kuşlar yağıyor rengi kırık sokaklara

uzansa ayağı rüzgarın

yıkanacak ayrılık

annem gülüşünü örtüyor yüzüme

ve babamın kasketini

gözlerime

bir deklanşör patlaması kadar mutluluk

belki sıcaklık o kadar işte

sonra yanık bir resmi tutuşturup elime -herkes gidiyor-

sana dönüyorum

ve hatırlıyorum hiç gelmediğini

belki de deliriyorum

anne diyorum

anne

yoksa benim göbek bağımı hayal bahçesine mi gömdün

odalar dolusu sen

legolardan şatolar dolusu ben

ıslak ve yorgun ellerim kalbimi yoğurmaktan

mantığımı aşkından koruyacak bir şemsiyem yok ne yazık

hayallerim desen derme çatma gece kondu

bir tekmelesen dağılacak

fotoğraftaki yalnızlık

sanırım

kireçle marine etmeliyim kalbimi

belki katılaşır sana düşkün yanım -ve ben seni özlemem-

sevmem

...sevmem...