Akşamüstü Kahvesi

Bir akşam üstü kahvesinden izlemek hayatı;

İş çıkışı,

Telaşlı topuklarla yürüyen insanları...

Ve önlerine almışlar umarsız başlarını,

Benimse;

Çayım ve sigaram hiç bitmeyecek,

Yelkovanımla akrebim dönmeyecek...

Birazdan yağmur yağacak,

İnsanlar kaçışacak,

Ve boşalan sokakları fırsat bilen yüreğim;

Şehrin yaşlı ve yalnız bir çınarıyla buluşacak...

Yalnız bir burukluk var,

Bir burukluk var!

Geçmiş baharların özleminden mi?

Çayımın tadından mı?

Bilemem...

Kalbimin yüzü gözü buruşmuş;

Huzur evinde 65 lik bir ihtiyar gibi,

Herşeyi bilen herşeyi yapmayan türden,

Seni ölesiye sevip;

Öylesine kaçmak ister gibi,

Özlemin en aptalcasından,

Huzur evlerinde huzur yok;

Gel hayırlı bir evlat ol yüreğime,

Pembe panjurlu Evimizin önünden dereler aksın,

Yaşlanalım seninle diz dize...

Akşam üstü kahvelerinin makus talihi de son bulsun...