Aldanışa Ikna

kente yüreğinin suskunluğu düşmüş

ben hâlâ çığlığını duyuyorum

ayazından vurgun yemişken bahar dalları

ve rüzgâr savururken yokluğunun kokusunu

her çiçek tozunu sen sanıyorum

oysa ki ;

bir kurşun sıkılmış

aşkımın şakağına

ben akan kanda

kırmızı gül çiziyorum

elime bulaşanı

senden yâdigar bilip

kanayarak içiyorum

aşkı ; anlamadığımdan dem vuruyorsun

sözlerinin vurduğu yerden

bin kere daha ölüyorum

her ölüm bir doğuma gebe ki

öldüğüm yerden

sensiz bir hüzne doğuyorum

"sen benden çoktan gitmişken"

gidene vurulmazken kilit

ölüm gibi ;

ayrılık da mukadderken..

ne tuhaftır ki ;

ben önce kendimi

sonra ...

bizi kandırıyorum...