Ana

Ana yaşayan bir vatanmış;

Yüreği verimli toprak

Gözyaşları dalgalı deniz

Sabrı rüzgara direnen bayrak

Umudu doğacak güneş

Bakışları mavi gökyüzü

Sevinci bereketli gündüzler

Hüznü uzun geceler

Nefesi esen rüzgarlar

Yükü yüksek sıradağlar

Hasadı yaşanan mevsimler

Alınteri yağan yağmurlar

Sözleri yükselen dua...

Ekmeği yoğrulmuş emekler...

Meğer, ANA koskoca bir "dünya" imiş.