Aporia Gidişler 2

Gidişini bilirdim; anlardım gözlerinden

Her şey anlamsızlaşır acıya sürüklenir

Alev alev bağrından savrulan köz berimde

Göğsümde çengel iğne kederim ezberimde

Göğümde esen rüzgâr yangına körüklenir

Sınanan kaderim mi ummadığım yerinden

Kavuşurken gölgeler varlık yokluk dilemma

Aporia gidişler muğlak hazin muamma

Gidişini bilirdim; anlardım gözlerinden

Ağır ağır bir ölüm, yanıyorken bedenim

Hicrân mektubu ateş; kayıp silah ak kında

Bitişini yazıyor kara sevdâ hakkında

Bu aşkta kendimi de seni de kaybedenim

Yangın yeri yüreğim tutuştu sözlerinden

Özlem denen bekleyiş aşk'a âşık müsemma

Aporia gidişler muğlak hazin muamma

Gidişini bilirdim; anlardım gözlerinden

Yalnızlığa iğneyle kazarken fermanımı

Acının salladığı kırık beşik yüreğim

İçimde pare pare delik deşik yüreğim

Yalancı bahar ile yazarken dermanımı

Artık aşka inancım yıkılırken derinden

Aşk kitabı laedri harfleri de mülemma

Aporia gidişler muğlak hazin muamma

Gidişini bilirdim; anlardım gözlerinden

Ok ok kirpiklerinde kuşlar kanat çırpardı

Çığlık çığlığa sürgün gidiyorken limandan

Sesi sanki kuşdili Muhteşem Süleyman'dan

Kanatları kanayan yüreğim kuş kadardı

Gönlünün deltasına sızardı izlerinden

Duvarlar yıkılırken sağır, dilsiz ve âmâ

Aporia gidişler muğlak hazin muamma