Artık Yaşamıyorum

Vatanımdan toprağımdan uzakta güneş doğmuyor sabahlarıma

Ayaz vuruyor gözyaşlarıma

Anamın çorbasını rüyamda içiyorum

Yarimi bacımı anamı özlüyorum

Gecelerim ışıksız karanlıkla yoldaş olmuşum

Nefes alamıyor artık yaşamıyorum

Dostlarım özlüyorum eski günlerimizi anımsıyor

Resimlere bakıp gülümsüyorum

Erkekler ağlamaz ağlayabilseydim becerebilseydim ne ala

Bir umut ellerimi açıyorum Mevlama

'Bir kardeşimin gurbetle ilgili şiir yazmamı rica etmesiyle hayal gücümle yazdım...'