Arya Duası - 3
şiir şiirden doğar
şirk koşar alfabeye
çingene rapsodisine dönünce deniz
kayalıkların sövgüsü düşer
ana, avrat dümdüz!
yüzü kirli banliyö çoçuklarının
fırlattığı taşın yankısı kadar
huzurlu yer yok, sığınma!
L/imansızdır gülüşler
zapt edilmemiştir
su yürür, it ürür
kervan soyulur
küfür bilenir ağızlarda
dil kemiksiz
muğlaksa karanlıkta büyür..
değişmemiştir, döngüsü budur
yağmur gözlerinizin kardeşliğiydi
ne kadar çok damla derseniz
o kadar çok gözü vardı göğünüzün
yağmur sizin kardeşinizdi
toprağınızı öptüğünde
lakin siz çölseniz
yağmur sizi tanımaz
terkedilmiştir coğrafyanız
lodosun piçtir çocukları
ekabirinde rüzgar işbirlikçi
sandalların sırtı şişmiştir öksürmekten
gemiler bandırasız
denizin mülteci yanaklarına sığınır
martılar ıslak e(k)meğini aramazlar
lodosun piçtir çocukları
öldürür maviyi, yeşili
kumlanınca gözleri
arya duası
g/izli y/anlarının s/esi
yankıyınca güzelliğin
kırılınca yalanın indisi
ayasında topraktır
yeşillenen
arya duası
en meryem halinde
kan kırmızı
sarı/sıcak
sesleniş