Aşk Agnostiktir

Çeyizi sandıklarda kalmış,

Acılardan sararıp solmuş teyzem gibi

Bomboş bakıyorum hayata ve sana,

İçimde bir şeyler beni yiyip bitiriyor,

Acıların içinde kıvranıyorum.

Seni yakamozların parıltılarından içiyorum

İçimi yakıyorsun,

Bir güz yaprağının yere düşüşü gibi

Yalanlarınla yavaş yavaş

Gözlerimden düşüşünü izliyorum,

Daldan koparkenki acı gibi

Yüreğimi yaralıyorsun...

Bir çağ yangınından geçtim şimdi;

Yüreğimin ateşiyle bir kubar yaktım,

Kafam dumanlı,

Her çekiş bir bitişti,

Her bitiş bir vazgeçişti,

Yavaş yavaş ölmek gibi

Ölüyordun işte gözümde...

Gözümde sana dair hiç bir şey yok,

Sonu önceden hazırlanmış

Bir tiyatro oyunuydu aşk senin için,

Oyununa iyi hazırlanmış başroldün sen

Ben ise bu oyunda zavallı bir figuran

Acıyan ben, kanayan ben...

Aşk agnostiktir bana,

Bileklerim kelepçe acısında

Yüreğim monarşik bir devlet, söz geçmez

Bedenim istismara uğramış,

Yetim bir kız çocuğu

Yorgunum, bitkinim...

Aşk değil savaş alanıydı sanki,

Galibi sen, sebebi sen,

Ölüp ölüp dirilen yine ben,

Lirik bir mısra ile füzun

Ve yüreğimdeki ağrıyla

Başa çıkamadığım yar

Şimdi saati ve tarihi bir kenara not edip

Yüreğime acıtan o şarkıyı doldurup

Son kez mavi hırkalı resmine bakıp

Gidiyorum...

Belki de ölüme gidiyorum

Cesetimin bir sokak ortasında kalacağını,

Üzerime basılacağını bile bile

Sensizliğe gidiyorum

Yakamoz bakışlı sevgili

Hoşça kal...