Aşk..Amélia

Açık değildi yürek kapım,

Sonbaharım geçmiş tam kışa girerken,

Yalnızlık ateşinde ben..

Acıları demlerken,

Açtın kapımı girdin içeri,

Ciğerine dar gelen güçlü nefesinle,

Konuştun önce, sakince..

Havadan sudan,

Saklamadın hiç karalarını,

Ve yaşanmışlıklarını,

Hala yok olmadı, var dediğin,

Umutlarını..

Olur musun dediğin, ses olduğum,

Şiirlerinden öğrendim,

Bir mum ateşiydi yakıp aydınlattığın,

Sonra o küçük ayakların,

Koşarcasına getirdi seni bana,

Dedin bak ben geldim,

Misafirinim, Koca Çınarım,

Hüzünlerimizi konuşup,

Tam ağırlayacakken Boğaza doğru,

Ah o ışık saçan gözlerin var ya,

Sen ve ben bile farketmeden,

Açtı Aşk kapısını bir oldu ruhlar,

Sarmaş dolaş, ayır ayırabilirsen,

Artık ne mümkün..

Kuş kanadı yumuşak ellerinle,

Dokundun yaşlı yüzüme,

Dedin ben sana ezelden vurgunum,

Sözümüz var artık sevdamızın üstüne,

Ve aşksız..

Yani sensiz geçen zamanlara inat,

Yüreğinle kurduğun o muhteşem şehirde,

Senin hep yamacında ve her daim,

Sana taparak..

Amelia.

25.04.2018

İstanbul