Aşkın Ruhunda Bir Söylence

gerçeğin üstünde zaman renkleri

elimdeki hayal fırçasını arıyor

aklımın tuvaline son darbeyi vuracak..

düşüncenin kanatlarına ruhunu üfleyecek âlem

gökkuşağı kıskanmalarını hissedeceğim...

duyu seslerinin kökenine iniyor izinsiz bellek

canlı cansız tüm nesneler burada

berrak bir uğultuya ahenk görüntüsü sırrın..

post aşkların derinliğini resmediyor düşler

yüreğin hassas balansına değen sevda çelişkisi

vazgeçilmezlerin mutlu yığınağı..

bil ki/uçsuz uzakların gönül sınırı da yok

şiir ruhunu istiyor var ettiği aşklardan

umarsız bir söylence imgesiz esinlerde

açmazlar hüküm verir temyiz celselerine

gelir şair/ve aşk tözüne düşer dizelerde..

zaman yok hayali düşlerden ayırmaya

aklımı geçen yüreğin köprüsü çöküyor boşluğuma

'gerçek ve sahipleri' metaforunda değil

iç sesimin sustuğu nota'da duruyorum...