Ateş Böceği

Soğuk ve karanlık bir geceydi

Ne varsa donmuştu sanki her şey

Titrek dallarda kuşlar üşüyordu

Semadan donmuş yıldızlar düşüyordu

Karanlığın en zifiri noktasında

Sırtında kaderi bir ateş böceği yürüyordu

Çözülüyordu zamanın buzulları

Ve umudun sıcaklığında yeni bir diriliş başlıyordu..